هستی و باید

آقا رایان این روزها سرت خیلی شلوغه: چهار تا دندون آسیاب با هم دارند در می یاند. واکسن یک سال و نیمت رو هم باید بزنیم . قصد دارم از شیر بگیرمت و آخری این که کچل هم شدی . آخری رو بابابت اول از همه برات اجرا کرد. کچل شدی . خودت توی آینه نگاه می کنی و می خندی ولی آبجی باران هی می یاد می گه " مامان چرا کچلش کردید  ؟ من دوست ندارم که لالان (رایان) کچل باشه."  

آقا رایان تا قبل از عید خیلی توانایی زبانیت قوی نبود ولی بعد از عید که اومدیم خونمون یه دفعه زبونت باز شد و همه حرفی می زنی . مثلا به حاجی بابا می گی " جی بابا" . به هویج می گی " اویج". به خیار می گی "اییار". به کیک می گی " تیت" . به هندونه می گی " اندونه" . دو تا کتاب می یاری و یکیشو خودت دست می گیری و یکیش رو هم می دی من و می گی "به اون . به اون " . بله درست حدس زدی " بخون . بخون" .الان برای واژه هایی که استفاده می کنی حضور ذهن ندارم ولی هر وقت هر چی یادم افتاد برات می نویسم . دوتت دالم!

آقا رایان یک سال و نیمته و زبونت حسابی باز شده . هر چی بخواهی می گی و مثل طوطی تکرار می کنی . کافیه یکی تلفن بزنه و من بخوام صحبت کنم . هرچی بگم شما تکرار می کنی تا اون جایی که بعضی اوقات خنده ام می گیره و نمی تونم صحبت کنم. گاهی هم اونقدر حواسم رو پرت می کنی که ترجیح می دم صحبت نکنم. خلاصه الان توی مرحله ای هستی که جمله های دو کلمه ای رو می تونی بگی . دامنه ی واژهگانیت هم خیلی گسترده است .پیشرفت تو هر چی باشه ما بدون قضاوت آنرا به تماشا می نشینیم . به تماشا سوگند!

شازده ی نازنین من ! چند روز پیش بعداز ظهر شما و آبجی باران با هم خواب بودید . شما زودتر از باران بیدار شدی و بعد از کمی بازی حوصله ات سر رفت . بازی با من هم با همه ی هیجان هایی که داره و قاه قاه می خندی برات خسته کننده شد. باران بیدار شد و تو از خوشحالی بغلش کردی و گفتی " دوتت (دوست) دالم". و نمی دونی چند دقیقه ای توی بغل هم بودید. منم دوستون دارم مهربونای مامان!

آره نگهبان آسمان زندگی مون تو یک معلم داری به پاکی باران . آره باران گلی رو می گم . روزها کیف به دست ,بچه به بغل سوار ماشینش می شه و از این ور خونه به اون ور خونه . از این اتاق به اون اتاق . شما هم که همراه همیشگی و شاید "همراه اول " باران . یک کیف هم شما دست می گیری و یک ماشین هم شما و یک عروسک هم شما... شما باهمید همیشه ی همیشه ی همیشه . تا باد چنین بادا.

بله آقا رایان کافیه خوابت بگیره , می یای بغل مامان و وقتی من شروع می کنم برات هر لالایی برات بخونم شما اعتراض می کنی و می گی " پونه . پونه" یعنی لالایی " لالا گل پونه " رو برام بخون. ظاهرا این لالایی رو عمه لیلا از روی یک کتاب برات خونده. "ظاهرا" چون هنوز خودم مطمئن نیستم و نپرسیدم. مامانی من بخواب با لالایی زمین , بخواب که زیباترین لالایی هاست.

آقا رایان مامان ! تو عاشق هویج هستی . و هر وقت که بهت هویج بدیم با استقبال تو مواجه می شیم . حدود یک ماه پیش که برده بودیمت میوه فروشی, اونقدر " اویج" "اویج" کردی که آقای فروشنده به بابا گفت : آقا یک هویج بشور بده دست این بچه ! بابا هم برات شست و شما میل فرمودید. راستی این عادت قشنگ شما آبجی مهربونت رو هم هویج خور کرده . من فدای عادت های غذایی شما! شما هر دو کار-درست مامانتونید. ماچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچ.